اتصال فلنج شامل ثابت کردن دو لوله، اتصالات یا تجهیزات برای جدا کردن فلنج ها، قرار دادن یک واشر بین آنها و سپس سفت کردن آنها با پیچ و مهره است. برخی از اتصالات و تجهیزات از قبل دارای فلنج های یکپارچه هستند که در دسته اتصالات فلنج نیز قرار می گیرند. اتصالات فلنجی یک روش اتصال مهم در ساخت خطوط لوله است. آنها برای استفاده راحت هستند و می توانند فشار بالا را تحمل کنند. در خطوط لوله صنعتی و منازل که قطر لوله کوچک و فشار کم است، اتصالات فلنجی معمولا دیده نمی شود. با این حال، در یک اتاق دیگ بخار یا محل تولید، لوله ها و تجهیزات فلنجی در همه جا وجود دارند.
اتصالات فلنج را می توان بر اساس روش اتصال به صورت زیر دسته بندی کرد: صفحه تخت-فلنج های صورت، گردنی صاف-فلنج های صورت، لب به گردن-فلنج های جوشی، سوکت-فلنج های جوشکاری، فلنج های رزوه دار، روکش های فلنج، فلنج های گردنی فلنجهای صاف-روی، فلنجهای شیار حلقهای و روکشهای فلنج،-فلنجهای مسطح با قطر بزرگ، فلنجهای بزرگ-قطر بلند-گردنی، شکل-هشت فلنج کور، و لببه{10}}فلنجهای شل حلقه جوش و غیره.
